Monday, November 4, 2013
Sunday, November 3, 2013
Tuesday, June 11, 2013
पावसात ती …..
पावसात ती …..
पाण्याने भिजलेली …
थंडी ने शहारलेली …
विजांच्या कडकडाटाने
घाबरलेली …
पावसाच्या थेंबांनी नटलेली …
ओलाव्याने सजलेली …
छत्रीत लपलेली …
चिखलावर थोडीशी रागावलेली …
पण वार्याने सुखावलेली …
दगडा दगडावर पाय टाकत चाललेली …
स्वतः ची स्वतःच सावरलेली …
खोटी खोटी रुसलेली …
थोडीशी लाजलेली …
माझ्याशी हसलेली …
जोराच्या पावसात ….
काळ्या ढगांच्या काळोखात …
छत्र्यांच्या गर्दीत ….
खरंच ती …
ती फार सुंदर दिसत होती.........
पाण्याने भिजलेली …
थंडी ने शहारलेली …
विजांच्या कडकडाटाने
घाबरलेली …
पावसाच्या थेंबांनी नटलेली …
ओलाव्याने सजलेली …
छत्रीत लपलेली …
चिखलावर थोडीशी रागावलेली …
पण वार्याने सुखावलेली …
दगडा दगडावर पाय टाकत चाललेली …
स्वतः ची स्वतःच सावरलेली …
खोटी खोटी रुसलेली …
थोडीशी लाजलेली …
माझ्याशी हसलेली …
जोराच्या पावसात ….
काळ्या ढगांच्या काळोखात …
छत्र्यांच्या गर्दीत ….
खरंच ती …
ती फार सुंदर दिसत होती.........
Labels:
aswesome,
break up,
love,
Marathi Prem Kavita,
memories
पाऊस
पाऊस हा आठवणीचा सये
का या सरी संगे राहत नाही .
निघून जातात जश्या त्या सरि
का त्यांच्यासवे हा वाहत नाही?
भिजतात पापण्या कधी तर
कधी हास्य चमकते गालावर
गुमानी हा पाऊस का नेहमी
नाचवतो त्याच्याच तालावर?...
आज म्हटलं विचारावं त्याला
का रे छळ मांडतोस या जीवाचा
तोच पलटून माझ्यावर बरसला
सांग यात दोष आहे कुणाचा?
मी तर माझं काम करत असतो
खेळ तुमच्याच मनाचे मांडत असतो
तुम्हीच जेव्हा कोरडे होता माझ्याविना
मी तेव्हाच तुम्हाला भिजवत असतो ...
एवढंच सांगून तो परत निघून गेला
मी मात्र उभा तिथेच चिंब भिजलेला
आज कधी नव्हे तो एकाकी जीवाला
त्याच आठवणीच्या पावसाचा आधार वाटला .
त्याच आठवणीच्या पावसाचा आधार वाटला ...............
का या सरी संगे राहत नाही .
निघून जातात जश्या त्या सरि
का त्यांच्यासवे हा वाहत नाही?
भिजतात पापण्या कधी तर
कधी हास्य चमकते गालावर
गुमानी हा पाऊस का नेहमी
नाचवतो त्याच्याच तालावर?...
आज म्हटलं विचारावं त्याला
का रे छळ मांडतोस या जीवाचा
तोच पलटून माझ्यावर बरसला
सांग यात दोष आहे कुणाचा?
मी तर माझं काम करत असतो
खेळ तुमच्याच मनाचे मांडत असतो
तुम्हीच जेव्हा कोरडे होता माझ्याविना
मी तेव्हाच तुम्हाला भिजवत असतो ...
एवढंच सांगून तो परत निघून गेला
मी मात्र उभा तिथेच चिंब भिजलेला
आज कधी नव्हे तो एकाकी जीवाला
त्याच आठवणीच्या पावसाचा आधार वाटला .
त्याच आठवणीच्या पावसाचा आधार वाटला ...............
Labels:
aswesome,
love,
Marathi Prem Kavita,
memories,
पाऊस
तुझी आठवण आल्याशिवाय, मी श्वास घेत नाही.....
हुंदके मनाचे तुला का,
ऐकू येत नाही.....
अश्रूं डोळ्यातले तुला का,
दिसत नाही.....
रोज रोज आठवते सुंदर,
सहवास तुझा.....
आता आठवणींचे ते दिवस,
पुन्हा का येत नाही.....
तुझ्याशिवाय खरं तर,
मला करमतचं नाही.....
कारण ?????
तुझी आठवण आल्याशिवाय,
मी श्वास घेत नाही.....
ऐकू येत नाही.....
अश्रूं डोळ्यातले तुला का,
दिसत नाही.....
रोज रोज आठवते सुंदर,
सहवास तुझा.....
आता आठवणींचे ते दिवस,
पुन्हा का येत नाही.....
तुझ्याशिवाय खरं तर,
मला करमतचं नाही.....
कारण ?????
तुझी आठवण आल्याशिवाय,
मी श्वास घेत नाही.....
आज हृदय माझं खूप दुःखतय रे,
आज हृदय माझं खूप दुःखतय रे,
वेदनेनी मी खरचं खूप तळमळतेय रे.....
एक वेळा तरी लक्ष दे माझ्याकडे,
ही अपेक्षा मी आता पण ठेवतेय रे.....
कोणी म्हणतं मला मी मूर्ख आहे,
कोणी म्हणतं मला डोकचं नाही.....
त्यांना नाही कळत ते,
तू तरी एक वेळ समजून घे रे.....
तुझी वाट बघत मी जगतेय रे,
वाटेतले काटे मला खूप रूततात रे.....
येऊन एक वेळ दाखव माझी वाट,
ही इच्छा तुझ्याजवळ व्यक्त करतेय रे.....
बोलायचं आहे मला खूप काही,
पण ?????
तुला आणि वेळेला मी घाबरतेय रे.....
आता तरी तू समजून घे माझा त्रास,
तुजविण या जगात मी खूप एकटी आहे रे.....
तुजविण या जगात मी खूप एकटी आहे रे.....
वेदनेनी मी खरचं खूप तळमळतेय रे.....
एक वेळा तरी लक्ष दे माझ्याकडे,
ही अपेक्षा मी आता पण ठेवतेय रे.....
कोणी म्हणतं मला मी मूर्ख आहे,
कोणी म्हणतं मला डोकचं नाही.....
त्यांना नाही कळत ते,
तू तरी एक वेळ समजून घे रे.....
तुझी वाट बघत मी जगतेय रे,
वाटेतले काटे मला खूप रूततात रे.....
येऊन एक वेळ दाखव माझी वाट,
ही इच्छा तुझ्याजवळ व्यक्त करतेय रे.....
बोलायचं आहे मला खूप काही,
पण ?????
तुला आणि वेळेला मी घाबरतेय रे.....
आता तरी तू समजून घे माझा त्रास,
तुजविण या जगात मी खूप एकटी आहे रे.....
तुजविण या जगात मी खूप एकटी आहे रे.....
Saturday, June 1, 2013
Subscribe to:
Posts (Atom)
